Осетин жомогу  

Тоонун чокусунда бачиги менен жаткан түлкү ойдуңдагы алоолонгон өрттү тиктеп, жалындын илебине өзү кошо күйүп аткансып күйпөлөктөгөнүн көргөн бачик энесинен сурайт:

– Биякта туруп сиз эмне болуп атасыз?

– Ойдуңдагы жалын өрттөн мен да күйүп атам.

Бир убакта жанында жаткан бачиги кокусунан эле ылдыйга кулап жыгылат.

– Саа эмне болуп кетти? – Бачикисин көргөн түлкү чочуйт.

– Ойдуңдагы оттун жалыны мага чейин чачырап кетти! – дейт анда бачик.

Ошондо түлкү:

– Көрсө «балдар чоңдордон өткөн митайым» – деп адамдар бекер айтпайт тура, – деген экен.

Түлкү менен бачик

Түлкү өз бачигин чоңойтуп өстүрөт. Бачиги өз тамагын өзү таап жеп, жан багууга жарап калган кезде түлкү айтат бир күнү:

– Сен эми өз жолуңду таап, бактылуу жаша. Өзүңдү өзүң багып көн!

Муну уккан бачиктин көзү жашылданып сурап турганы:

– Анан биз качан жолугабыз?

– Э, кагылайын десе, каяктан жолукмак элек. Эгер тагдыр бизге кайра бир жолугушууну буюрган болсо, бир гана кызыл кулак еврейдин дубалынын боорунан кезигишебиз! – дептир энеси.

Кыргызчалаган О.ШАКИР

[1] Бачик – түлкүнүн баласы.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *